Uczniowie i nauczyciele Zespołu Szkół Zakładu Doskonalenia Zawodowego w Kielcach zorganizowali głośne czytanie arcydzieła Adama Mickiewicza „Dziady”. Wspólna interpretacja, do której zaproszeni zostali także goście spoza kieleckiej placówki, wpisała się w ogólnopolską falę popularyzacji klasyki polskiej literatury. 

Głośne czytanie nie miało formy tradycyjnej lekcji, ale dzięki aktorskim interpretacjom i przemyślanej scenografii zyskało prawdziwie artystyczny wyraz. Jak zawsze inicjatywa spotkała się z dużym zainteresowaniem młodzieży. 

- Często byłam zapraszana do tej szkoły na różne uroczystości i zawsze ceniłam tę współpracę nauczycieli z uczniami. Jako nowemu dyrektorowi bardzo mi zależy, aby ta wspaniała i nieczęsto spotykana w innych placówkach praktyka trwała nadal. Bo przecież szkoła to jedność, to nauczyciele i uczniowie. Cieszę się, że młodzież wykazała tyle entuzjazmu, a kadra takie zaangażowanie - mówiła po spektaklu Kinga Sitarska-Okła, dyrektor Zespołu Szkół Zakładu Doskonalenia Zawodowego w Kielcach. 

Nauczycielka Małgorzata Szymoniak przyznaje, iż w ciągu dwóch tygodni pracy nad tekstem zauważyła, że młodzież interesowała się dziełem między innymi ze względu na ciekawość przedchrześcijańskich tradycji słowiańskich i pogańskich obrzędów. 

-  Te słowiańskie motywy, które przecież są wplecione w dramat, kojarzą się też uczniom z amerykańskim Halloween. Zachwycił także motyw nieszczęśliwej miłości. Wspaniale pracuje się z młodzieżą, która zawsze podchodzi z pasją do niestandardowych pomysłów. Tak było i tym razem. 

Szkolne odczytanie „Dziadów” w formie miniaturowego spektaklu spowodowało, że niełatwy tekst romantyczny stał się czytelny i porywający. 

- Gdy się czyta „Dziady” na głos, wtedy mają szansę prawdziwie wybrzmieć. Melodia języka, zestawione ze sobą słowa – one tak świetnie grają, że utwór aż się prosi, aby trafił na scenę - mówiła nauczycielka języka polskiego, Katarzyna Krajewska-Wątroba, która z brawurą wzięła udział w przedstawieniu. 

- Z chęcią odegrałam swoją rolę. Kocham Wielką Improwizację i niektóre fragmenty dramatu, zwłaszcza te mroczne. Lubię też, kiedy ma okazję wyjść ze mnie takie aktorskie zwierzę - uśmiecha się nauczycielka. 

Grażyna Jaśkowska, wicedyrektor Zespołu Szkół ZDZ w Kielcach, przygotowała scenografię odpowiadającą mickiewiczowskiemu obrzędowi. Świece, półmrok, związane grubymi łańcuchami zakazane księgi, stół ofiarny zastawiony kaszą, chlebem, miodem, wokół którego skupiła się cała akcja, stały się rekwizytami budującymi nastrój. 

- Bo słowa to jedno, ale światła świec i poszczególne elementy dekoracji, niosące ze sobą swoją symbolikę, przemawiają w sposób szczególny. Myślę, że wszyscy obecni mieli możliwość przeżycia „Dziadów” inaczej. Wymyśliłam sobie scenografię w ten sposób, bo wydawała mi się najbardziej odpowiednia dla przesłania, ponieważ w takiej scenerii odbywa się akcja tego niezwykłego dzieła - mówiła wicedyrektor Jaśkowska. 

-Warto przeczytać „Dziady” - przekonuje uczeń Szymon Szostak. - To książka o polskości i o tym, że są różne perspektywy, że aby doświadczyć życia, musimy też doświadczyć różnych złych wydarzeń. Jest tutaj tyle emocji: ból, tęsknota, gniew. Dopiero głośno czytany tekst mi to w pełni uświadomił. 

Uczennica Amelia Gołuch dodaje: - To lektura wyjątkowa, klimatyczna, pasuje do jesieni, która się zaczęła. Oczywiście to dzieło o patriotyzmie, o pragnieniu wolności, poszukiwaniu prawdy, ale ja lubię „Dziady” ze względu na motyw nieszczęśliwej miłości. Bardzo odnajduję się w takich klimatach. 

Szkolne odczytanie „Dziadów” pokazało, że polska klasyka potrafi poruszać i zachwycać, a mickiewiczowskie przesłanie o sile dobra i pamięci staje się zrozumiałym przekazem dla współczesnej młodzieży. 

- Jestem przekonana, że takie czytanie „Dziadów” przynosi same korzyści. Z jednej strony treść lepiej dociera do uczniów, z drugiej funduje nam chwile wspólnoty, zadumy, refleksji i klimat, którego uczniowie nie odnajdą podczas lekcji szkolnych - dodaje dyrektor Kinga Sitarska-Okła.